Mikken (denken) en klikken

Tegenwoordig lijkt het overal in ons leven wel van toepassing te zijn: direct resultaat is het enige doel. Het gevolg is dat ‘geduld’ een scheldwoord lijkt te zijn geworden. Uitmuntendheid en vakwerk zijn daarmee ook meteen verdwenen. Dat is nergens méér van toepassing dan in de wereld van fotografie. Maar waarvan gaat dat ten koste?

 

Het digitale tijdperk heeft van iedereen een ‘fotograaf’ gemaakt. Het enige wat je hoeft te doen is je camera vasthouden, richten, een knop indrukken, een paar plaatjes schieten en voilà! Al het harde werk wordt voor je gedaan.

Maar door deze eenvoud en efficiëntie is een essentieel en magisch onderdeel van de kunst van de fotografie verloren gegaan . Wie heeft nog het geduld en de rust om echt op zoek te gaan naar de perfecte foto, of hoeft zich nog te concentreren om de ideale compositie vast te leggen? Wie is er nog trots als hij zijn foto terugziet en zich beseft dat het een schot in de roos was?

Toen een jonge ingenieur genaamd Steve Sasson veertig jaar geleden in de Verenigde Staten de eerste digitale camera produceerde, veranderde de wereld van fotografie helemaal. Het prototype was zwaar en lomp, maar het bracht een revolutie teweeg. Binnen de kortste keren produceerden grote fabrikanten kleine, efficiënte en relatief goedkope digitale camera’s. De markt werd overspoeld.

Een artikel in BBC Magazine omschreef digitale fotografie als volgt: “Nooit meer fotorolletjes plaatsen en laden. Nooit meer op het perfecte moment zonder lege rolletjes zitten. Geen foto’s meer terugkrijgen uit de doka die perfect zouden zijn geweest, ware het niet dat er net een vinger voor de lens zat of iemand rode ogen had.”

 

Charlie Abbiss uit Londen werkte in een filmlab en zag de ontwikkelingen niet door dezelfde roze bril. Zijn inkomsten waren namelijk van de fotografie afhankelijk.

In 2010 richtten hij en collega Tori Khambhaita daarom Film’s Not Dead op, wellicht eerder vanuit hoop dan de verwachting dat het van de grond zou komen. Abbiss zei: “We werkten allemaal met rolletjes en waren bang voor wat er in de toekomst zou gebeuren… maar rolletjes hebben sindsdien een enorme comeback gemaakt.”

Fotografen van Londen tot New York, Baltimore, Johannesburg, Tokio, Vancouver en Stockholm hebben de trend om weer te fotograferen met film omarmd.

 

Als ik een goede foto maak per dag, ben ik tevreden!

Abbiss denkt dat er meerdere redenen achter schuilen: “Ik denk dat snelheid het probleem is. Ik vind het persoonlijk heerlijk dat het fotografeerproces trager is. Als je graag foto’s maakt, wil je er zo lang mogelijk van kunnen genieten , nietwaar?”

Fotograaf David Geffin zei in een blog op de website Fstoppers: “Ik woon in New York, dus elke kans die ik krijg om te oefenen met geduld, grijp ik met beide handen aan.. Hoe meer tijd ik besteed aan fotografie, ongeacht de manier waarop, hoe meer ik besef dat het draait om minder schieten, trager te werk gaan en meer observeren. Ik denk dat het veel waardevoller is om te wachten, kijken, hier en daar wat een te passen en een duidelijk beeld te hebben van wat je gaat fotograferen voor je op de ontspanner klikt. Dat werkt beter dan eerst foto’s nemen, ernaar kijken en zo proberen te ontdekken wat je probeert te zeggen.”

De Italiaan Paolo Marchesi, die nu in San Fransisco woont, voegt toe: “Het maakt je een betere fotograaf. Met film móet je de tijd nemen om een foto te nemen. Je moet je volledig concentreren op waar je mee bezig bent.”

Abbiss is ervan overtuigd dat het proces in de doka (dat ontbreekt bij digitale fotografie) ook een essentiële rol heeft gespeeld in de comeback van de filmfotografie.

“Doka’s zijn heel speciale plaatsen,” legt hij uit. “Fotografie is in het digitale tijdperk een eenzame hobby geworden: de fotograaf werk alleen met zijn computer om de foto’s te uploaden of e-mailen. Doka’s zijn het tegenovergestelde hiervan. Het zijn plekken waar fotografen advies kunnen krijgen, kunnen praten over hun werk, meningen kunnen vragen en kunnen netwerken.”

Hij voegt hieraan toe: “Ik kan de doka niet genoeg ophemelen. Het beste deel van een doka is de meesterdrukker. Als je op de titel moet afgaan, zou je zeggen dat deze mensen alleen foto’s ontwikkelen, maar dat is zeer zeker niet het geval. Ze helpen je bij de selectie, het vinden van de juiste kleurtonen en geven je feedback over je beslissingen.”

Zij geven de hobby een menselijk tintje: er is interactie en je deelt mooie momenten met anderen die dezelfde passie hebben. Daar draait het leven toch om?? En als je foto’s niet gebruikt om beelden uit het echte leven vast te leggen, waar zou je ze dan voor gebruiken?

Als je ontspannen bent, kom je sneller verder.

De meeste mensen gaan hardlopen om zich te ontspannen, maar ze vergeten om zich tijdens het hardlopen te ontspannen. Bij alle sporten hebben mensen de neiging om hun spieren aan te spannen of zich zodanig te concentreren op hetgeen waar ze mee bezig zijn dat het lichaam een schadelijke houding aanneemt: denk daarbij bijvoorbeeld aan een gespannen kaak terwijl je op een mountainbike de berg af racet, stijve schouders tijdens het hardlopen of een grote frons op het voorhoofd bij het nadenken over de volgende zet bij het schaken.

Tijdens het hardlopen kun je de beste resultaten behalen door je losjes voort te bewegen. Dat betekent dat je ontspannen moet blijven. Kijk maar eens naar een marathon. Het eerste dat je opvalt aan de mensen vooraan (behalve dat ze zich met een onwaarschijnlijke snelheid voortbewegen) is dat ze er enorm ontspannen uitzien, of niet dan?

Natuurlijk hebben de mensen vooraan wel een strategie die ze in hun achterhoofd houden, maar de beste hardlopers hebben de kunst van het ontspannen blijven tijdens het hardlopen geperfectioneerd, en daarom zien ze er zelfs op lange afstanden na verloop van tijd nog steeds uit alsof ze over wolkjes hupsen.

Blijf kalm en ontdek hoe je lichaam reageert.

Eén manier om tot rust te komen is je richten op je ademhaling. “Als je diep ademhaalt, wordt je lichaam kalm en worden je spieren voorbereid op beweging,” zo schreef de legendarische surfer Laird Hamilton in Men’s Journal. “Toen ik me begon te richten op mijn ademhaling, werd ik een sterkere atleet en kon ik mijn inzet en pijn beter beheersen.

Hamilton verklaart het het belangrijk is om diep in te ademen door je neus; zo drukt de lucht je middenrif verder naar beneden. Je middenrif is de spier die je longen scheidt van je buik. “Op die manier zet je onderbuik zich uit en ontstaat er een neerwaartse druk op je buik waardoor lucht je longen in wordt gezogen en er meer bloed van en naar je hart stroomt… als je ooit een les yoga hebt gevolgd, weet je dat diep ademen ontspannend werkt.

Een andere manier waarop je ontspannen kunt blijven terwijl je hardloopt is door je te concentreren op waar je lichaam mee bezig is. Sportpsycholoog Jerry Lynch schreef het volgende in Runner’s World: “Het geheim om sneller en vloeiender te kunnen rennen is je focussen op ontspanning, in plaats van meer kracht proberen te leveren. Als je je keihard inzet, spannen je spieren zich aan. Atleten die ‘los’ blijven, rennen het beste.

Lynch zegt dat hardlopers die hun trainingen willen verbeteren, elke dag een aantal ontspanningstechnieken moeten uitproberen; dat kunnen eenvoudige dingen zijn zoals aan het eind van de dag een bad nemen, visualisatie of yoga, zo lang je er ontspannen van wordt.

Terwijl je aan het hardlopen bent, volg je het volgende advies om al je persoonlijke records te verbreken. “Zorg ervoor dat je niet in je handen knijpt, maar ze voorzichtig sluit, alsof je eieren vasthoudt,” aldus Lynch. “Beweeg je op een vloeiende manier voort en zet niet te grote of kleine stappen omdat daar energie mee verloren gaat. Schud met je armen, ontspan je schouders en houd je armen laag, met je ellebogen gebogen, maar zonder de armspieren hard aan te spannen. “Je zult zien dat je binnen no time zo licht als een veertje over het asfalt of pad vliegt.